Δευτέρα 16 Μαρτίου 2015

Δεινόσαυροι

Και ναι...ήρθε η ώρα να ασχοληθώ με τους δεινόσαυρους! Τόσα χρόνια που δουλεύω στο νηπιαγωγείο δεν κατάφερα να ασχοληθώ με τους δεινόσαυρους γιατί συνήθως δεν προλάβαινα ή δεν προέκυπτε! Όμως ήρθε και η ώρα τους! Μέσα από ένα καταιγισμό ιδεών των παιδιών για το ποιο θα είναι το επόμενο θέμα μας, προέκυψαν και οι αγαπημένοι δεινόσαυροι!Και έτσι σιγά σιγά ξεκινήσαμε...καταρχήν σ' ένα ιστόγραμμα καταγράφηκαν οι πρότερες γνώσεις των νηπίων για το θέμα και στη συνέχεια τι ήθελαν να μάθουν και με ποιούς τρόπους!





 Στη συνέχεια, κάναμε μια μικρή αναζήτηση στις βιβλιοθήκες του σχολείου και στα παιχνίδια μήπως βρούμε κάτι σχετικό και στο τέλος της ημέρας πήραμε όλοι το χαρτάκι μας για να φέρουμε υλικό την επόμενη μέρα απ' το σπίτι μας.





Η ανταπόκριση ήταν μεγάλη και το υλικό που μαζεύτηκε, αρχικά συγκεντρώθηκε στην παρεούλα και αφού παρουσιάστηκε από τα παιδιά τοποθετήθηκε σε διαφορες γωνιες για να είναι πιο εύχρηστο.





Στη γωνιά της γραφής βάλαμε τις εικόνες με τις λέξεις για να γράφουμε λεξούλες

Στη γωνιά της βιβλιοθήκης, βάλαμε τα βιβλία με τους δεινόσαυρους για να τα μελετάμε

Στη παρεούλα αφήσαμε το τεράστιο παζλ που μας έφερε ο Δημήτρης




Τα δεινοσαυράκια που έφεραν κάποια παιδιά τα βάλαμε σε μια καινούρια γωνιά που δημιουργήσαμε, το Πάρκο των Δεινοσάυρων!




Οι δραστηριότητες ξεκίνησαν με την ανάγνωση κάποιων πληροφοριών για τους δεινόσαυρους από αυτά που έφεραν τα παιδιά. Στη συνέχεια, έχοντας ως πληροφορία τα τεράστια ίχνη που βρέθηκαν από τις πατούσες των δεινοσαύρων αποφασίσαμε να κάνουμε μια κατασκευή.  Αρχικά, χωριστήκαμε σε 3 ομάδες: στην ομάδα της γραφής, της μέτρησης και της ζωγραφικής και βάλαμε όλοι τα αντίστοιχα  καρτελάκια! Η ομάδα μέτρησης, πήρε το μέτρο και σε ένα χαρτί του μέτρου μέτρησε 1μ,. για να σχεδιάσουμε μια πατούσα.Εγώ σχεδίασα την τεράστια πατούσα δεινοσαύρου και την έκοψα και η ομάδα μέτρησης ξανα μέτρησε και έγραψε τον αριθμό. Η ομάδα γραφής έγραψε πάνω τι ήταν αυτό και η ομάδα ζωγραφικής το αποτελείωσε ζωγραφίζοντας την.









 Οι δραστηριότητες που ακολούθησαν ήταν πολλές, άλλες ατομικές και άλλες ομαδικές. Σας παραθέτω φωτογραφίες από κάποιες από αυτές.

Ζωγραφίσαμε δεινόσαυρους


Είδαμε ντοκιμαντέρ με δεινοσαύρους!

Λόγω των αποκρεών, φτιάξαμε μάσκες δεινοσαυράκια!


Κάναμε απολιθώματα δεινοσαύρων από άσπρο πηλό

Μάθαμε την εξέλιξη του δεινοσαύρου

Και την βάλαμε στη σωστή σειρά

Κάναμε αυγά δεινοσαύρου από πηλό

Τα αφήσαμε να στεγνώσουν

και στη συνέχεια τους κάναμε βούλες!
Κάναμε έναν σαρκοφάγο δεινόσαυρο

και έναν φυτοφάγο

Σε μικρά χαρτάκια ζωγραφίσαμε τι τρώει ο καθένας και τα κολλήσαμε στην κοιλιά τους

Γράψαμε το είδος τους



Γίναμε παλαιοντολόγοι!

Κάναμε ανασκαφή..

Βρήκαμε οστά δεινοσαύρου...

Τα μελετήσαμε...

Συναρμολογήσαμε τον σκελετό...

Και φτιάξαμε τον δεινόσαυρο..

Γράψαμε το κατόρθωμά μας και το βάλαμε ....

Στην έκθεση- μουσείο φυσικής ιστορία έξω από την αίθουσα μας για να τα δούν οι γονείς και τα παιδιά των άλλων τάξεων!
Κάναμε με τις παλάμες μας δεινοσαυράκια και διαλέξαμε ένα είδος και το γράψαμε.



Κάναμε το σκελετό του δεινόσαυρου με ζυμαρικά


Κάναμε εικονική περίηγηση σε μουσείο φυσικής ιστορίας στο τμήμα των δεινοσαύρων



Φτιάξαμε τη δική μας εικονική περιήγηση στο μουσείο φυσικής ιστορίας







Και κάπως έτσι και με άλλες δραστηριότητες, όπως ανάγνωση παραμυθιών, αινιγμάτων, δραματοποίηση κ.ά. ολοκληρώσαμε το πρότζεκτ των δεινοσαύρων που κράτησε περίπου 3 βδομάδες και το ενδιαφέρον των παιδιών έμεινε αμείωτο μέχρι το τέλος!

Τρίτη 3 Φεβρουαρίου 2015

Καινοτόμο πρόγραμμα: Τα συναισθήματα μου (χαρα-λύπη-θυμός-φόβος-αυτοεκτίμηση-εσωστρέφεια)

Ένα από τα αγαπημένα μου θέματα στο νηπιαγωγείο είναι τα συναισθήματα.Φέτος αποφάσισα να το επιλέξω ως καινοτόμο πρόγραμμα και να ασχοληθώ πιο αναλυτικά με το θέμα. Έτσι ξεκινήσαμε από τα βασικά συναισθήματα: χαρά-λύπη, φόβος, θυμός , μάθαμε να τα αναγνωρίζουμε μέσα από πίνακες ζωγραφικής (δραστηριότητα μεσω Η/Υ) και εικόνες, μάθαμε να τα εκφράζουμε μέσα από το σώμα μας και το πρόσωπό μας αλλά και τα λόγια μας.

Ξεκινήσαμε με την ανάγνωση του παραμυθιού "Η παλέτα των συναισθημάτων"

Στη συνέχεια, ψάξαμε να βρούμε στην τάξη εικόνες από το παραμύθι με διάφορα συναισθήματα και να τα αναγνωρίσουμε.

Είδαμε έναν πίνακα του Μιρό όπου είχε ένα παιδί χωρίς πρόσωπο , τα παιδιά έπρεπε να διαλέξουν ένα συναίσθημα και να το ζωγραφίζουν στο πρόσωπο της εικόνας.
Ο πίνακας του Μιρό και εικόνες από διάφορα συναισθήματα που συζητήσαμε.

Παίξαμε με το ζάρι των συναισθημάτων:πετούσαμε το ζάρι και ότι συναίσθημα μας τύχαινε το κάναμε με το πρόσωπό μας.

Φτιάξαμε τις μαργαρίτες των συναισθημάτων.

Έκοψα τα αρχικά γράμμα τα από τα συναισθήματα και βλέποντας τις λέξεις ολόκληρες προσπαθούσαμε να βρούμε το σωστό γράμμα που έλειπε.


...και τα καταφέραμε!

Ακούσαμε μουσική χαρούμενη και λυπημένη και ζωγραφίσαμε αυτό που νιώθαμε.




Η γωνιά της γραφής εμπλουτίστηκε με εικόνες και λέξεις με συναισθήματα.
 Στη συνέχεια, μιλήσαμε για την αυτοεκτίμηση. Μέσα από το βιβλίο "Ο κήπος των συναισθημάτων" και τις δραστηριότητες που προτείνει προσπαθήσαμε να ενισχύσουμε την αυτοεκτίμησή μας. Αρχικά διαβάσαμε τον "Τριγωνοψαρούλη" και συζήτησαμε γι αυτό που έκανε ο τριγωνοψαρούλης, που πίστεψε στον εαυτό του παρόλο που οι άλλοι τον κορόιδευαν και κατάφερε να τους σώσει όλους.



Στη συνέχεια, πήρα ένα μπουκάλι με νερό και το παρομοίωσα με τον εαυτό μας και άρχισα να του κάνω τρύπες λέγοντας κάθετι άσχημο που μας συμβαίνει και μας λέει κάποιος και μας πληγώνει είναι σαν αυτό το μπουκάλι νερό που τρυπάει και σιγά σιγά αδειάζει. Έτσι όπως πέφτει η στάθμη του νερού έτσι πέφτει και η αυτοεκτίμησή μας. Εμείς για να να κρατάμε την αυτοεκτίμησή μας ψηλά πρέπει να πιστεύουμε στον εαυτό μας και να σκεφτόμαστε πόσο ικανοί και καλοί είμαστε σε κάποια πράγματα. Μετά μαζευτήκαμε σε κύκλο και μέσα σε ένα σακουλάκι βάλαμε τις φωτογραφίες μας, κάθε παιδί τυχαία διάλεγε μια φωτογραφία ενός παιδιού και έλεγε τρία καλά πράγματα για το παιδί της φωτογραφίας.




Τέλος, σχεδιάσαμε την παλάμη μας σε ένα χαρτονάκι, την κόψαμε και την δώσαμε στους γονείς να γράψουμε 5 προτερήματά μας 1 σε κάθε δάχτυλο και ζητήσαμε να μας τα φέρουν πίσω την άλλη μερα και να τα διαβάσουμε. Αυτό ανέβασε την αυτοεκτίμηση των παιδιών.


Επόμενο θέμα ήταν ο θυμός, αφού μάθαμε πως αντιδράει το σώμα μας και το πρόσωπό μας στο θυμό και είδαμε εικόνες ψάξαμε να βρούμε τρόπους να ξεπερνάμε τον θυμό μας και να ηρεμούμε. Μία λύση είναι το θυμόμετρο, όπου πηγαίνουμε σε ένα μέρος ήσυχο και μετράμε μέχρι το 10 και αντίστροφα μέχρι να μας περάσει ο θυμός.

Άλλη λύση είναι να χτυπάμε ένα μαξιλάρι, το μαξιλάρι του θυμού (όπου κάναμε μια πρόβα με ένα μαξιλάρι της βιβλιοθήκης μας), όπως και να κάνουμε μια δραστηριότητα που μας ηρεμεί όπως ζωγραφική, τηλεόραση, παραμύθι κλπ. Τέλος, σκεφτήκαμε ποιά εικόνα μας ηρεμεί και ο καθένας ζωγράφισε τη δικιά του για να την πάρει στο σπίτι και  να την βλέπει όταν είναι θυμωμένος.

Μετά τον θυμό ασχοληθήκαμε με τον φόβο, είπαμε τους φόβους μας, διαβάσαμε παραμύθια με διάφορυς φόβους όπως το σκοτάδι και τον οδοντίατρο και προσπαθήσαμε να απαλλαχτούμε από αυτούς.

Αρχικά ζωγραφίσαμε σε ένα χαρτάκι έναν φόβο μας χωρίς να τον πούμε στους άλλους.
Διπλώσαμε το χαρτάκι καλά

...και το ρίξαμε σε ένα καπέλο.

Η κυρία ανακάτεψε τα χαρτάκια και άνοιγε ένα ένα και τα παιδιά προσπαθήσουν να μαντέψουν τον φόβο που ζωγράφισε ο συμμαθητής τους. 'Οταν το βρίσκαμε λέγαμε ποιοι άλλοι έχουν τον ίδιο φόβο και το καταγράφαμε και στο τέλος είδαμε ποιοι είναι οι κοινοί μας φόβοι και ποιον φόβο έχουν οι περισσότεροι.

Μετά τους μίλησα για ένα έθιμο της Κίνας και τον δράκο που έχουν για να διώχνει το κακό και τους φόβους. Έτσι , έφερε στα παιδιά και εγώ ένα δράκο τον "Φοβιστίξ" όπου του αρέσει να τρώει τους φόβους μας. Αφού είπαμε ότι οι φόβοι είναι στο μυαλό μας και μόνο εμείς με την θετική μας σκέψη μπορούμε να τους διώξουμε, είπαμε να ταϊσουμε τον "Φοβιστίξ" με τους φόβους μας για να απομακρυνθούν από εμάς.

Τέλος, σαν αξιολόγηση χωριστήκαμε σε τρεις ομάδες και έδωσα στα παιδιά περιοδικά και τους προέτρεψα να κόψουν εικόνες με συναισθήματα και να τα κολλήσουν σε κάνσον και στη συνέχεια να καταγράψουν τα συναισθήματα και να μας παρουσιάσουν το έργο τους.









Σ ' αυτό το σημείο , βλέποντας εικόνες που δεν μπορούσαμε να  αναγνωρίσουμε τα συναισθήματα των ανθρώπων στις εικόνες, μιλήσαμε για την εσωστρέφεια και ότι κάποιοι άνθρωποι δεν δείχνουν τα συναισθηματά τους και τα κρατάνε μέσα τους και είπαμε πόσο σημαντικό είναι να εκφράζουμε και να λέμε τα συναισθήματά μας.


Το καινοτόμο πρόγραμμα διήρκησε 3 μήνες και οι δραστηριότητες που έγιναν στην τάξη ήταν πολύ περισσότερες απλά καταγράφηκαν κάποιες ενδεικτικές. Κάποιες δραστηριότητες είναι από το βιβλίο  "Ο κήπος των συναισθημάτων" και κάποιες από "Τα Βήματα για τη ζωή".