Κυριακή 6 Οκτωβρίου 2013

Ήρθε το Φθινόπωρο!!

Επιτέλους ήρθε το φθινόπωρο! Ο καιρός άλλαξε..ο ζεστός ήλιος έδωσε τη θέση του στον κρύο αέρα, στα σύννεφα και τις βροχές. Η φύση άρχισε να παίρνει τις αποχρώσεις του γκρι, του κίτρινου, του καφέ και του πορτοκαλί! Μια εποχή με ωραία χρώματα που μπορούμε να δημιουργήσουμε όμορφα πράγματα στο νηπιαγωγείο! Σας βρήκα μερικές ωραίες ιδέες για τις πρώτες κατασκευές του φθινοπώρου ...
 Αρχικά μπορούμε να βγούμε όλοι στη φύση  και να μαζέψουμε φύλλα σε διάφορες αποχρώσεις, κουκουνάρια, ξυλάκια , βελανίδια και άλλα φθινοπωρινά. Τα οποία μπορούμε να τα ταξινομήσουμε ανά χρώμα, μπορούμε να φτιάξουμε φθινοπωρινά στεφάνια αλλά και διάφορα σχέδια χρησιμοποιώντας τα φύλλα.







Ακόμη, μπορούμε να δουλέψουμε με τα φύλλα με διάφορες τεχνικές όπως φροτάζ, τυπώματα με τέμπερα κ.ά.








Μπορούμε επίσης να κάνουμε δέντρο με κορμό την παλάμη μας ή με καφέ κάνσον ή ακόμα και με ρολό υγείας και για φθινοπωρινά φύλλα μπορούμε να κάνουμε τυπώματα με φελλό από μπουκάλια κρασιών.





Τέλος , κάτι άλλο που παραμπέμπει στο φθινόπωρο είναι οι ηλιόσποροι! Να μια ωραία κατασκευή που βρήκα.






Καλό Φθινόπωρο και καλές δημιουργίες!

Πηγή εικόνων: www.pinterest.com

Σάββατο 5 Οκτωβρίου 2013

Παίζουμε με τα χρώματα ...στην πράξη!

Αυτή η εβδομάδα ξεκίνησε  και τελείωσε ...χρωματιστά!! Την Δευτέρα ξεκινήσαμε με ένα χρωματιστό παραμύθι , τον Έλμερ. Ο Έλμερ είναι ένα ελεφαντάκι διαφορετικό από τα άλλα, δεν είναι γκρι όπως όλοι οι ελέφαντες αλλά πολύχρωμο!! Αφού συζητήσαμε λίγο για την διαφορετικότητα, είδαμε τα χρώματα που είχε ο Έλμερ και τα κατανομάσαμε. Στη συνέχεια, χρωματίσαμε ένα δικό μας ελεφαντάκι ότι χρώματα θέλαμε! Και κάπως έτσι εισάγαμε τα χρώματα στο πρόγραμμά μας!






Την επόμενη μέρα είπαμε να ασχοληθούμε μ' ένα χρώμα, το κίτρινο. Η προσεγγισή μας στο χρώμα αυτό έγινε μέσα από την Τέχνη  και συγκεκριμένα από το γνωστό πίνακα του Βαν Γκογκ  "Οι Ήλιοι".





Παρατηρήσαμε προσεκτικά τον πίνακα, τον περιγράψαμε, τον σχολιάσαμε, είπαμε τι χρώματα χρησιμοποίησε ο ζωγράφος, τι εποχή μπορεί να ήταν και τέλος ποιο χρώμα κυριαρχεί. Το κίτρινο ήταν η απάντηση όλων και συνεχίσαμε λέγοντας τι άλλο υπάρχει στη φύση κίτρινο . Οι απαντήσεις ήταν πολλές: το λεμόνι, η μπανάνα, τα φύλλα του φθινοπώρου κλπ.





Ακόμη, βρήκαμε στην τάξη διάφορα κίτρινα πράγματα και τα συγκεντρώσαμε σε ένα κουτί. Τέλος, φτιάξαμε τους Ήλιους του Βαν Γκογκ σε κίτρινο χαρτί όπως μπορούσαμε.



Την Τετάρτη ασχοληθήκαμε με τον ίδιο τρόπο με το χρώμα μπλε. Ο πίνακας που δουλέψαμε ήταν "Η έναστρη νύχτα " του Βαν Γκογκ που κυριαρχούσε το μπλε και έιχε και  κίτρινες λεπτομέριες. Μιλήσαμε ακόμη για τις αποχρώσεις του μπλε.



Την Πέμπτη ασχοληθήκαμε με ένα ακόμη βασικό χρώμα : το κόκκινο. Η προσέγγιση του κόκκινου ήταν διαφορετική, διαβάσαμε ένα παραμυθάκι της Παυλίνας Παμπούδη  " Η Κόκκινη Ιστορία".


"Η Κόκκινη Ιστορία " είναι ένα μικρό παραμυθάκι με απλή εικονόγραφιση που παρουσιάζει μια ιστορία που κυριαρχεί το κόκκινο χρώμα με πολύ έξυπνο τρόπο. Η ηρωίδα είναι η Κατίνα Κοκκινάκη.
 Το βιβλίο αυτό αν και είναι πολύ παλιό το γνώρισα τα τελευταία χρόνια από τη μελοποίηση  που έχει κάνει σ 'αυτό ο συμπατριώτης μου και φίλος Θανάσης Γκαιφύλλιας. Η "Κατίνα Κοκκίνάκη " όπως συνηθίζουν να λένε τα παιδιά, έχει αγαπηθεί απ'ολα τα παιδιά που εχω δουλέψει τα τελευταία χρόνια. Ο ρυθμός του είναι γρήγορος και παιχνιδιάρικος και ο στίχος του σπιρτόζικος!


Τέλος, αποφασίσαμε να φτιάξουμε και εμείς μια κόκκινη ιστορία (ομαδικά). Έπεφταν οι ιδέες βροχή..Καταρχήν , βρήκαμε έναν ήρωα τον Νικόλα Κοκκινάκη και δημιουργήσαμε μια ιστορία γύρω του που κυριαρχούσε το κόκκινο. Κάθε παιδί ζωγράφισε μία σελίδα κι εγώ έγραφα τα λόγια, ένα παιδί έκανε το εξώφυλλο και έγραψε τον τίτλο και ένα άλλο το οπισθόφυλλο και έγραψε "ΤΕΛΟΣ". Πριν το κάνουμε βιβλίο και το συρράψουμε αποφασίσαμε να το δέιξουμε στους γονείς κολλώντας τις σελίδες σε ένα κάνσον σαν αφίσα.


 Άλλες δραστηριότητες που κάναμε παράλληλα με αυτές ήταν η γνωριμία με τον υπολογιστή και το λογισμικό Tuxpaint όπου μάθαμε με το ποντίκι να διαλέγουμε τα αγαπημένα μας χρώματα και να ζωγραφίζουμε στον υπολογιστή.




Επίσης, διαβάσαμε το βιβλίο "Το παραμύθι με τα χρώματα", ακούσαμε και μάθαμε το τραγούδι "Κόκκινη Ιστορία" του Θ. Γκαιφύλλια.
Την Παρασκευή ολοκληρώσαμε τα χρώματα με τις μίξεις των χρωμάτων. Αφού μάθαμε τα βασικά χρώματα κίτρινο, μπλε, κόκκινο , συζητήσαμε και για τα άλλα χρώματα που βγαίνουν από τις μίξεις αυτών των χρωμάτων όπως και με την μίξη με το άσπρο και το μαύρο. Για να δούμε στην πράξη πως γίνεται κάθε χρώμα, κάθε παιδί έβαφε την παλάμη του με ένα βασικό χρώμα και στη συνέχεια ένωνε την παλάμη του με ενός άλλου που έιχε άλλο χρώμα και έτσι τα παιδιά βλέπανε ότι δημιουργούνταν ένα νέο χρώμα, όπως το πορτοκαλί, το πράσινο, το μωβ, το ροζ , το γαλάζιο κ.ά.


Τελειώσαμε τα χρώματα με μία χειροτεχνία... το αγαπημένο πολύχρωμο ουράνιο τόξο! Επείδη ήταν και η πρώτη φορά που πιάσαμε ψαλίδι και δεν ήξερα αν όλα τα παιδιά είχαν αυτή τη δεξιότητα, τους έδωσα λουρίδες σε διάφορα χρώματα να κόψουν τετραγωνάκια. Αυτό το έκαναν στις ελεύθερες δραστηριότητες και στις οργανωμένες σε χαρτί που τους έδωσα με ζωγραφισμένο το ουράνιο τόξο, έπρεπε να κολλήσουν ένα χρώμα σε κάθε σειρά. Και ιδού τα αποτελέσματα....




Και έτσι ολοκληρώσαμε τα χρώματα!!



Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου 2013

Τι μαθαίνουμε από τα νήπια...

Είναι τρυφερά, γεμάτα φαντασία και λένε τις πιο έξυπνες ατάκες. Τα παιδιά νηπιακής ηλικίας είναι η καλύτερη παρέα, γιατί μαζί τους δεν βαριέσαι ποτέ!
Νήπια. Τόσο ιδιαίτερα, χαρισματικά και μοναδικά πλάσματα! Ας ξεχάσουμε, λοιπόν, τις γκρίνιες, τα κλάματα και τις υστερίες τους και ας αγαπήσουμε το χιούμορ, την προσωπικότητα και την ενέργειά τους.
Γιατί υπάρχουν πραγματικά πολλοί λόγοι που τα κάνουν αξιαγάπητα. Όπως οι παρακάτω:

Αγαπούν την περιπέτεια
Για τα νήπια, ο κόσμος όλος είναι μια μεγάλη περιπέτεια. Με εκπλήξεις, κινδύνους και μοναδικές εμπειρίες. Τα νήπια «πιστεύουν» πως είναι ικανά για τα πάντα. Να σκαρφαλώσουν στο φεγγάρι, να πετάξουν πάνω από τον ωκεανό, να περπατήσουν στον τοίχο, να ανοίξουν λαγούμια στη γη. Και αυτή η πίστη τους για το αδύνατο είναι που τους χαρίζει αυτή τη μαγεία. Τα νήπια είναι φυσικοί ορειβάτες. Σε νεαρή ηλικία θα βάλουν ως στόχο την κατάκτηση της κορυφής του καναπέ και, όταν αυτή θα έχει κατακτηθεί, θα βάλουν μπρος να κατακτήσουν τους πάγκους, τα τραπέζια και οτιδήποτε άλλο φαίνεται σε εμάς ακατόρθωτο.
Είναι δημιουργικά
Μόλις χτίσουν ένα κάστρο, αμέσως το γκρεμίζουν και φτιάχνουν ένα νησάκι. Δεν τους αρέσει; Το καταστρέφουν και φτιάχνουν ένα σπίτι με πόρτες, παράθυρα, αλλά και ειδική πορτούλα για το γάτο, σαν αυτό που βλέπουν στα κινούμενα σχέδια. Αν είσαι τυχερός, θα μπορέσεις να «κλέψεις» μια υπέροχη ζωγραφιά του πριν τη σκίσει, την καταστρέψει ή τη μουτζουρώσει. Εκείνο θα την καταστρέψει, γιατί τη θεωρεί ημιτελή. Γιατί για το νήπιό σας καμιά ζωγραφιά δεν είναι τόσο ωραία ή τόσο μεγάλη, ώστε να χωρέσει το μεγαλείο της δημιουργικότητάς του.
Είναι αποφασιστικά και ανεξάρτητα
Κάποιες φορές είναι τόσο ανεξάρτητα που δεν δέχονται να τα ταΐσεις ή να τα ντύσεις ή να τα βοηθήσεις ακόμα και στις πιο δύσκολες καταστάσεις. Αυτό συμβαίνει γιατί, καθώς περνάει ο καιρός, τα νήπια μαθαίνουν να παίρνουν απλές αποφάσεις. Είναι εντυπωσιακό το πώς αναπτύσσουν μέρα με τη μέρα την προσωπικότητά τους. Θέλουν μόνο αγγούρι στη σαλάτα τους και όχι κάππαρη. Δε θέλουν τίποτε πράσινο στο πιάτο τους. Πατάτες τρώνε μόνο χωρίς το κρέας, και το ψάρι το θέλουν μόνο ψητό. Κάποιες φορές δείχνουν τόσο σίγουρα, που οι γονείς μπερδεύουν την αποφασιστικότητά τους με το πείσμα. Όμως, οι ψυχολόγοι λένε πως η αποφασιστικότητα είναι το πρώτο βήμα για την ανεξαρτησία τους.
Μας διασκεδάζουν χωρίς να το ξέρουν
Ποιος χρειάζεται την τηλεόραση όταν έχει μπροστά του ένα νήπιο; Αλλάζει συνέχεια ρόλους (κάνει πως κοιμάται, μαγειρεύει, μεταμορφώνεται σε υδραυλικό), δημιουργεί καινούργια σενάρια και μιλάει τουλάχιστον τρεις γλώσσες. Οι δύο ακαταλαβίστικες. Ακόμη περισσότερο διασκεδαστικά είναι όταν τα παρακολουθείς χωρίς να το γνωρίζουν. Η stand-up comedy του νηπίου είναι καλύτερη κι από το πιο δημοφιλές σόου. Ακριβώς επειδή είναι αυθόρμητη.
Κάνουν εύκολα πιστούς φίλους
Αφού περάσουν τα δύο πρώτα χρόνια της ζωής τους σε μια σχεδόν «εγωκεντρική» πορεία, στα τρία αρχίζουν και κινητοποιούνται κοινωνικά. Το νήπιο χρειάζεται τον κολλητό του για να παίξει, να του πει τα μυστικά του, να μοιραστεί τα παιχνίδια του, να τσακωθεί. Μοιρασιά, αγάπη, ανταλλαγή, καβγάδες, όλα είναι βήματα προς την ανεξαρτησία αλλά και το χτίσιμο της προσωπικότητάς του.
Κάνουν καλή παρέα
Τα μωρά είναι σίγουρα γλυκά, αλλά δεν είναι και η καλύτερη παρέα. Ενώ η δύναμη της επικοινωνίας ενός νηπίου είναι τεράστια. Στο σούπερ μάρκετ, θα δώσει τη δική του ερμηνεία για τα καταναλωτικά είδη, θα περιπλανηθεί, θα βρει αυτό που του αρέσει. Στο αυτοκίνητο, θα περιγράψει με τον πιο γλαφυρό τρόπο τα πάντα: τις πινακίδες, τη σηματοδότηση, τα παράξενα κτίρια. Στα μάτια του ακόμη και μια λακκούβα με νερό είναι μια μεγάλη θάλασσα, ένα κακό οδόστρωμα ένα τραμπολίνο. Τα νήπια μπορούν να μεταμορφώσουν μια απλή βόλτα στο περίπτερο σε ένα μαγικό ταξίδι φαντασίας.Επίσης, τα νήπια είναι τρυφερά και στοργικά και ανταποδίδουν εύκολα την αγάπη που έχουν λάβει από τους γύρω τους.
Έχουν φαντασία
Για εσάς, το συρτάρι της κουζίνας περιέχει απλώς μαχαιροπίρουνα. Για το νήπιο, πρόκειται για έναν κόσμο γεμάτο καινούργια, μαγικά εργαλεία. Το πιρούνι είναι μια τσουγκράνα, και δύο μαχαίρια μαζί ο έλικας ενός αυτοσχέδιου ελικοπτέρου που πετάει ψηλάαααααα! Τα (τακτοποιημένα) συρτάρια σας είναι τα πρώτα απαγορευμένα σημεία που πάντα κρύβεται ένας καινούργιος θησαυρός. Μια κάλτσα που θα φορέσει στο κεφάλι μεταμορφώνεται σε σκούφο, ένα κασκόλ σας γίνεται κουβέρτα, και ένα ζευγάρι παπούτσια το φοράει στα χέρια και διασχίζει στα τέσσερα το δωμάτιο. Η ζωή μαζί τους δεν είναι ποτέ πληκτική.
Φιλάνε όμορφα
Όταν τους ζητάς φιλάκι, συνήθως δεν θέλουν, άλλωστε όλοι οι ενήλικοι κάποια στιγμή τα «εκβιάζουμε» για φιλάκι. Όταν, όμως, μας φιλήσουν εκείνα για πρώτη φορά, θα το κάνουν με τόση ένταση και χαρά που θα νιώθεις να φουντώνει μέσα σου μια πρωτόγνωρη αγάπη. Που δεν μοιάζει με καμία άλλη.
Είναι γλωσσοπλάστες
«Η μαμά της Κατερίνας κουρεύει μαλλιά και είναι κουρεύτρια», «Κοίτα πόσες πολλές θάλασσες», «Δεν σου δώνω από το παγωτό μου». Η απόλυτη κατάργηση των γλωσσικών κανόνων δείχνει τόσο χαριτωμένη όταν πρόκειται για τα νήπια. Δημιουργούν καινούργιες λέξεις, χρόνους, έννοιες. Η ανάπτυξη της Γλώσσας στο παιδί είναι ένα απόλυτα αυτόνομο πεδίο. Και τόσο πλούσιο σε φαντασία.
Ρωτούν συνέχεια...
... και τα πιο απίθανα πράγματα: «Γιατί οι μύγες πετάνε προς τα πάνω;», «Πού πήγε ο μπαμπάς;», «Γιατί αυτό;», «Γιατί το άλλο;». Για τα νήπια, ο κόσμος των μεγάλων είναι ένας πλανήτης ανεξερεύνητος. Γι' αυτά, κάθε μέρα είναι ένα βήμα προς τη γνώση και την κατάκτηση. Εμάς, πάλι, στις τόσες αναπάντητες ερωτήσεις μας μας βοηθούν να σκεφτούμε πόσα λίγα ξέρουμε για το θαύμα που λέγεται ζωή.
Τους αρέσει το διάβασμα
Αν οι ερωτήσεις βοηθούν τα νήπια να καταλάβουν τον κόσμο, το διάβασμα τους ανοίγει τις πόρτες για να μπουν σε έναν καινούργιο κόσμο: αυτόν της φαντασίας. Ακόμη κι αν δεν ξέρουν να διαβάζουν, συγκεντρώνονται με έναν τρόπο μοναδικό στις εικόνες. Σε ορισμένα αρέσει να κάθονται και να ακούν, και σε άλλα να παρεμβαίνουν στις εικόνες. Όπως και να έχει, το διάβασμα είναι για τα νήπια δημιουργικότητα, φαντασία, επικοινωνία.
Είναι ειλικρινή και δεν κρατούν μυστικά
Πολύ απλά, γιατί δεν πιστεύουν σε αυτά. Από ένα νήπιο δεν μπορείς να πάρεις ποτέ τίποτε εκβιαστικά. Θα πάρεις αυτό ακριβώς που νιώθει. Είναι ευτυχισμένο; Θα γελάει. Το μάλωσες; Θα σου θυμώσει. Τα νήπια είναι αυτό ακριβώς που νιώθουν, και αυτό τα κάνει αξιολάτρευτα.
Η ζωή μαζί τους είναι απρόβλεπτη
Και γι' αυτό καθόλου βαρετή. Τη μια μέρα θέλουν ένα κίτρινο μπουφάν, την άλλη δεν μπορούν να δουν το κίτρινο ούτε σε καλαμπόκι στο πιάτο τους. Σήμερα αγαπούν το αρκούδι τους, αύριο το πετάνε από το παράθυρο. Τη μια ανακαλύπτουν το παγωτό, την επόμενη στιγμή το πετάνε κάτω.
Είναι γεμάτα ζωντάνια
Τα νήπια είναι η ενσάρκωση της ενεργητικότητας. Ξυπνούν στις 6.00 το πρωί, περπατούν, τρέχουν, πηδάνε, παίζουν, και συγχρόνως μιλούν, καβγαδίζουν. Ίσως κάποιες φορές νιώθετε εξαντλημένες, αλλά τα παιδιά λειτουργούν και σαν φορτιστές μπαταρίας. Σκεφτήκατε ποτέ πώς είχατε όλη αυτή την ενέργεια; Δεν υπάρχουν πιο θετικά πλάσματα από τα νήπια.
Αλλάζουν γνώμη πολύ εύκολα
«Θέλεις να παίξεις με τη Μαριάνα;», «Όχι, θέλω να παίξω με τη Μαριάννα». «Θέλεις παγωτό;», «Όχι, ναι». Αποφασίζουν να κάνουν κάτι, και στα επόμενα δευτερόλεπτα που κάτι άλλο θα τραβήξει την προσοχή τους, θα αλλάξουν γνώμη και θα θελήσουν να ασχοληθούν με αυτό. Το κάθε ερέθισμα αποτελεί μια νέα πρόκληση για αυτά.

Πηγή: www.kids.in.gr

Παρασκευή 27 Σεπτεμβρίου 2013

Παίζουμε με τα ονόματά μας!!

Οι πρώτες εβδομάδες είναι πάντα δύσκολες και για τα παιδιά και για τους εκπαιδευτικούς. Είναι οι λεγόμενες μέρες προσαρμογής και πρέπει από τη μία να προσφέρεις στα παιδιά ένα ωραίο περιβάλλον με διασκεδαστικές δραστηριότητες και από την άλλη να τα μάθεις να υπακούν στους κανόνες της τάξης και του σχολείου. Από τις πρώτες δραστηριότητες που ξεκινάμε να δουλεύουμε αφού έχουμε παίξει διάφορα παιχνίδια γνωριμίας και εμπιστοσύνης είναι οι δραστηριότητες με τα ονόματά μας. Κάθε χρόνο υπάρχουν παιδιά που ξέρουν  να αναγνωρίζουν το όνομά τους ή ακόμα και να το γράφουν, κάποια όμως όχι.  Οι δραστηριότητες μου φέτος σε σχέση με τα ονόματα ήταν να δουλέψουμε και να αναγνωρίσουμε το αρχικό γράμμα του ονόματός μας αλλά και των συμμαθητών μας. Έτυχε να έχω φέτος παιδιά που το όνομά τους ξεκινούσε από το ίδιο αρχικό έτσι είχα να δουλέψω μόνο με 5 διαφορετικά αρχικά γράμματα.

1η Δραστηριότητα: Έγραψα σε κόλλες Α4 τα 5 αρχικά γράμματα απ ' τα ονόματα των παιδιών  με μεγάλα γράμματα (Κ, Μ, Ν, Ε, Φ) και  αφού τα αναγνωρίσαμε τα άπλωσα στη μέση της παρεούλας. Στη συνέχεια σκόρπισα τα καρτελάκια με τα ονόματά τους και έπρεπε κάθε παιδί να αναγνωρίζει μόνο του ή με τη βοήθειά μου το όνομά του και στη συνέχεια να το βάζει στο χαρτί όπου ήταν το αρχικό  του γράμμα. Βάλαμε ακόμα και τα ονόματα των παιδιών που έλειπαν εκείνη την ημέρα.


 2η Δραστηριότητα : Αφού έγινε η ταξινόμηση και είδαμε ποιά ονόματα έχουν το ίδιο αρχικό γράμμα, κάθε παιδί αντέγραψε το όνομά του στη κόλλα Α4 όπου έχει βάλει το καρτελάκι του.



3η Δραστηριότητα: Επειδή τα παιδιά κάθισαν αρκετά στην παρεούλα έπρεπε να κάνουμε και κάτι πιο διασκεδαστικό. Παίξαμε ένα μουσικοκινητικό παιχνίδι τύπου μουσικές καρέκλες αλλά αντί για καρέκλες είχαμε χαρτιά με τα αρχικά γράμματα των παιδιών. Κάθε φορά που σταματούσε η μουσική έπρεπε να πάμε να πατήσουμε στο αρχικό γράμμα του ονόματός μας. Όταν κάποιος πήγαινε σε λάθος γράμμα έβγαινε και αυτός και το χαρτί με το αρχικό του. Εννοείται ότι τα χαρτιά με τα γράμματα ήταν ένα λιγότερο για να μένει πάντα ένας απ' έξω και να προχωράει το παιχνίδι.



4η Δραστηριότητα :  Ήρθε η ώρα των εικαστικών! Σε χαρτί χρωματιστό που έιχε το αρχικό γράμμα του καθενός έπρεπε τα παιδιά να το στολίσουν με μπαλίτσες από γκοφρέ χαρτί. Απλό αλλά διασκεδαστικό και δημιουργικό.








5η Δραστηριότητα : Κάναμε τα μαγικά μας και με μία διαφορετική τεχνική ανακαλύψαμε το αρχικό γράμμα απ' το όνομά μας. Σε άσπρο χαρτί γράψαμε με κηρομπογιά άσπρη το αρχικό μας και μετά χρωματίσαμε το χαρτί με αραιωμένη τέμπερα ή νερομπογιά . Η κηρομπογιά επειδή δεν βάφεται  , διαγράφει το αρχικό μας γράμμα.


6η Δραστηριότητα : Σαν καινούριοι μαθητές και εμείς είπαμε να κάνουμε αυτό που κάνουν και τα παιδιά του δημοτικού.. να γράψουμε το όνομά μας  στις ετικέτες απ' τα τετράδιά μας . Αλλά επειδή στο νηπιαγωγείο δεν έχουμε αληθινά τετράδια , φτιάξαμε ψεύτικα με χρωματιστό χαρτί Α4 και ετικέτες που τις ετοίμασα εγώ στον υπολογιστή και τα παιδιά γράψαν το όνομά τους όπως μπορούσαν.






Να σημειώσω ότι δεν έγιναν όλες οι δραστηριότητες σε μία μέρα.

Κυριακή 22 Σεπτεμβρίου 2013

Παίζοντας.... με τα χρώματα!

Κάθε Σεπτέμβριο μαζί με την προσαρμογή και θέλοντας να μπούμε ομαλά στο πρόγραμμα του νηπιαγωγείου παίζουμε με τα χρώματα. Είναι αυτονόητο ότι τα περισσότερα νήπια ξέρουν να αναγνωρίζουν τα χρώματα, δεν ξέρουν όμως όλα τα παιδιά όλα  τα χρώματα και από που βγαίνουν αυτά. Έτσι κυρίως ασχολούμαστε με τις μίξεις χρωμάτων, κάτι που είναι πολύ διασκεδαστικό και συναρπαστικό για τα νήπια.
 Πάντα ξεκινάμε αναγνωρίζοντας κάποια χρώματα κυρίως τα βασικά και βάζουμε τα παιδιά να σκεφτούν πράγματα από το κάθε χρώμα. Αφού πούμε κάποιες ιδέες μπορούμε να χωριστούμε σε ομάδες π.χ. την κόκκινη, τη μπλε κτλ και να ψάξουμε σε περιοδικά αντικείμενα με το χρώμα της ομάδας μας , τα οποία θα τα κολλήσουμε στο χαρτί με το ανάλογο χρώμα.


Μια άλλη ιδέα , επειδή  πολλά παιδιά δεν ξέρουν να κόβουν με το ψαλίδι, είναι να βρει η κάθε ομάδα αντικείμενα από την τάξη που να έχουν αυτό το χρώμα. Να κάνουμε δηλαδή ομαδοποιήση.


Μπορούμε ακόμη να δώσουμε σε κάθε παιδί ένα διαφορετικό χρώμα σύρμα πίπας και θα πρέπει το κάθε παιδί να βρει από δεκάδες χρωματιστές χάντρες το ίδιο χρώμα με το σύρμα του και να τις περάσει. Αυτό είναι λεπτή κινητικότητα.


Μια άλλη ιδέα να προσεγγίσουμε τα χρώματα είναι το υπέροχο παραμύθι του Έλμερ , του χρωματιστού ελέφαντα που ξεχώρισε από τους άλλους ελέφαντες με τα πολλά χρώματα του. Με αυτό το παραμύθι περνάμε και μηνύματα για τη διαφορετικότητα.


Μια ιδιαίτερη προσέγγιση των χρωμάτων και διαφορετική είναι μέσα από πίνακες ζωγραφικής. Μπορεί να είναι από ένα ζωγράφο όπως του Βαν Γκογκ ή από διάφορους. Μπορόυμε να δείξουμε τους πίνακες στα παιδιά, να τους εξηγήσουμε, να δούμε ποιό χρώμα κυριαρχεί και γιατί  και να χρωματίσουμε ένα αντίγραφο του πίνακα με το χρώμα που ταιριάζει. Να μερικοί πίνακες του Βαν Γκογκ που θα κυριαρχούν κάποια χρώματα.

                     Το κίτρινο χρώμα

                   Το κόκκινο χρώμα

                 Το μπλε χρώμα

            Το πράσινο χρώμα

                     Το πορτοκαλί ή το καφέ χρώμα

Και αφού ασχοληθούμε με τα διάφορα χρώματα , πρέπει να μάθουμε και τις μίξεις. Ένας εύκολος και διασκεδαστικός τρόπος να μάθουμε τις μίξεις των χρωμάτων είναι να τις κάνουμε με τέμπερα και με τα χέρια μας. Βάφουμε την παλάμη του ενός παιδιού ένα χρώμα και του άλλου ένα άλλο και ενώνουμε τις παλάμες μας και βγαίνει ένα τρίτο χρώμα (π.χ. μία παλάμη κίτρινη ενώνεται με μία παλάμη κόκκινη και γίνονται και οι δύο παλάμες πορτοκαλί).


Μπορεί επίσης να γίνει ανάμειξη των χρωμάτων μέσα σε πλαστικά μπουκάλια χωρίς να λερωθεί κανένας! Βάζουμε πρώτα το κίτρινο χρώμα, μετά το μπλε , κουνάμε το μπουκάλι και γίνεται πράσινο.


Μπορούμε να παίξουμε και να πειραματιστούμε με τα χρώματα , χρωματίζοντας ρύζι , ζυμαρικά αλλά και να κάνουμε και το πείραμα με το λουλούδι στο χρωματιστό νερό που αλλάζει χρώμα.




Και τέλος , έρχεται η ώρα της χειροτεχνίας. Η πιο συνήθης χειροτεχνία για τα χρώματα είναι το ουράνιο τόξο που μπορείς όμως να το φτιάξεις με διάφορα υλικά όπως ζυμαρικά, πλαστελίνη, χαρτάκια, κορδέλες , τέμπερες ακόμα και με φρούτα.










 Πηγή εικόνων: www.pinterest.com